OP ZOEK NAAR DE GRENZEN VAN DE FOTOGRAFIE IN DE STILLL GALLERY
Dominique Somers & Egon Van Herreweghe - ‘Looks like someone got here first’ in de Stilll Gallery, Laar 12,
2140 Borgerhout. Nog tot 18 januari 2014. 

In een nieuwe fotogalerie in Antwerpen loopt een tentoonstelling met het werk van Dominique Somers en Egon Van Herreweghe, twee kunstenaars die de grenzen van de fotografie verkennen.
Er beweegt wat op fotogebied in Antwerpen. Naast het FoMu en verschillende boeiende galerieën als Gallery Fifty One, Stieglitz 19 en de Ingrid Deuss Gallery is er sinds kort een nieuwe eend in de bijt. Aan het Laar in Borgerhout - waar elke vrijdag de markt haar tenten opslaat - hebben Thierry Vandebuscche van Outlandish en schrijver /acteur Rudy Morren eind vorig jaar de Stilll Gallery geopend. Hun missie is de promotie van kunstenaars die fotografie als hun hoofdmedium hebben gekozen. Stilll Gallery focust vooral op werk met een monumentale en conceptuele aanpak.

De liefde voor gebreken
In oktober 2013 was Jan Kempenaars als eerste aan de beurt. Op dit moment loopt er een tentoonstelling van de winnaars van de Poppositions juryprijs. Dominique Somers en Egon Van Herreweghe wonnen deze prijs tijdens Art Brussels in 2013. Ze kregen hierdoor de kans samen te werken aan een publicatie bij Shelter Press. Op de tentoonstelling kregen wij een maquette van het uiteindelijke losbladige boekje te zien. Het is voor de twee kunstenaars een manier om te onderzoeken hoe een fotoboek tot stand komt. Het samenstellen, het zoeken, visuele associaties... al deze elementen worden van naderbij bekeken. Zij vertrekken vanuit beeldmateriaal in boeken uit de bibliotheek van het FoMu Antwerpen. De grootste gemene deler in de research van deze twee kunstenaars is hun liefde voor het technische aspect
van het medium fotografie, de gebreken, vergankelijkheid, scheuren, plooien, chemie... enz. Op de tentoonstelling zien we reeksen die ze individueel hebben gecreëerd naar aanleiding van het boek dat in de loop van het voorjaar zal verschijnen. Alhoewel hun werkwijze zeer verschillend is, valt er toch een zekere overeenkomst te bespeuren.

Dominique Somers
Storende flitsvlekken, onderbelichte beelden en oppervlaktekrassen. Deze elementen zijn voor meeste fotografen redenen genoeg om hun werk meteen in de prullenbak te kieperen. Niet zo voor Dominique Somers. Deze voormalige curatrice en conservator van het fotografiemuseum in Antwerpen - die daar dagelijks met een indrukwekkende stroom beelden geconfronteerd werd - gaat in haar werk als beeldend kunstenaar op zoek naar de randgebieden van
het medium fotografie. Met afwijkingen en verrassende effecten in bestaande foto’s als vertrekpunt, onderzoekt zij de grenzen van het medium en onze waarneming. Het narratieve van de oorspronkelijke beelden wordt naar de achtergrond gedrukt terwijl de aandacht verlegd wordt naar de materiele aspecten van het foto-object. Men zou haar werk een vorm van “slow- photography” kunnen noemen. De op het eerste zicht “oninteressante” foto’s dwingen de toeschouwer met een andere blik naar bepaalde subtiele details te kijken. Ook het element
tijd speelt een belangrijke rol. Haar zoektocht naar de ruis in het beeld vraagt aandacht en traagheid.

Egon Van Herreweghe
Ook Egon Van Herreweghe vertrekt vanuit bestaande beelden. Hij grijpt hiervoor naar de taal van glossy modefotografie. Hij ging aan de slag met een nummer van het modetijdschrift Vogue dat hij bewerkt met solventen. Foto’s functioneren zo als pigment. Met vlotte bewegingen maakt hij van de modeadvertentie een wilde wirwar van kleuren die enigszins doet denken aan het werk van de abstract- expressionistische schilders uit de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw.
Marc Wullaert op cobra.be, 01.07.2014