[...] 
4. Het fotografische object.
Wat is het materiaal van fotografie? We zijn geneigd de foto als een venster op de wereld te beschouwen, een afbeelding van dit of dat, maar een foto is evengoed een object op zich. Verschillende jonge kunstenaars zijn uiterst gevoelig voor die tactiele eigenschappen van het fotografische object en de fotografische techniek. In de omgang met het medium door onder anderen Somers, Huybrechts, Roncada, Matyn, Van den Abeele en Dhondt bespeur je de fascinatie voor de materialiteit van fotografische prints, de lichtgevoelige film, de korrel, het papier en andere dragers, en het zoeken naar andere presentatievormen dan de klassieke passe-partout aan de muur. Ze bespelen de productievoorwaarden van de fotografische technologie en experimenteren met abstractie. Die belangstelling voor het plastische karakter van het fotografische medium zelf is eigenlijk ook heel logisch als je bedankt dat dit het tijdperk is van het afscheid van de klassieke analoge donkerekamerfotografie, ingewisseld voor het 'lichaamsloze' digitale beeld dat overal verschijnt op allerlei beeldschermen, computers, flatscreens of iPods en mobieltjes. Deze generatie is wellicht de laatste die nog via haar opleiding vertrouwd is met de analoge fotografie. Onze dagelijkse omgeving is een bombardement van vluchtige, gedematerialiseerde, geprojecteerde en gebeamde foto's. Dominique Somers exploreert op Gobelijnachtige wijze het snijpunt van visuele waarneming en de mediumspecifieke eigenschappen van film en fotografie. De reeks videostills FIN is een fragment uit een eindgeneriek van een film en toont een roterende globe die tot stilstand komt bij de verschijning van het woord 'FIN'. Het woord kan zich amper staande houden door de fysieke aftakeling van de pellicule zelf: vocht en verzuring hebben de film doorheen de jaren aangetast en transformeren het beeld tot een informeel patroon van abstracte vlekken. [...]
Inge Henneman, in: Finisterre, state of the art van de jonge fotografie in België, DW B #5, 2010